سین سلبریتی و شین شهید


هر آن‌چه از خصائل رذیله در سلبریتی‌های لیبرال وجود دارد و هر روز در رسانه‌های عمومی و شبکه‌های اجتماعی ظهور و بروز پیدا می‌کند، به صورت تمام و کمال مقابل خصائل پاکی است که از شهدا دیده‌ایم. این قاعده هیچ استثنایی ندارد؛ از سلبریتی‌های جهانی گرفته تا نمونه‌های دست چندم وطنی!

سلبریتی‌ها همیشه طلبکار جامعه و مردم هستند، اما شهدا همیشه خود را بدهکار می‌دانستند.
سلبریتی‌ها همواره تمایل به خودنمایی دارند، اما رهروان راه شهدا در خفا جهاد می‌کنند.
سلبریتی‌ها مقطعی حضور دارند، اما رهروان شهدا استمرار عمل در کار خیر دارند.
غرب‌زدگی در اعمال و رفتار سلبریتی‌ها موج می‌زند و خودباختگی تمام وجودشان را فرا گرفته اما شهدا همیشه باور داشتند که ما می‌توانیم و ثابت کردند که می‌توانیم.
سلبریتی‌ها اهل تظاهر و دورویی هستند اما شهدا آن‌چنان در خلوت هستند که در جلوت می‌نمایند و چه بسا باتقواتر.
سلبریتی زندگی لاکچری را برای خود انتخاب کرده است اما شهید در قناعت و سادگی می‌زیستد.
سلبریتی زندگی تعفن‌برانگیز تفردگرایانه و تنها را انتخاب کرده است اما شهدا همواره خانواده‌دوست بودند.

از این دست تفاوت‌ها بسیار است. اگر قرار باشد خصائل تاریک سلبریتی‌ها را برشمریم و در مقابل، آن‌چه که در زندگی نورانی شهداست را بیان کنیم، باید هزاران خط بنویسیم تا شاید حق مطلب تمام و کمال ادا شود.

اما برای وصف این دوگانگی به اجمال می‌توان گفت جهان شهدا جهانی نیست که برآمده از لذات راست مدرن و یا حتی چپ مدرن باشد؛ حتی در جنگ و مبارزه که امری سخت به نظر می‌رسد، نیز این چنین است. در ایدئولوژی چپ، مبارزه، خود یک لذت بود و خیلی از اعضای سازمان مجاهدین به این علت، اسلام را کنار گذاشتند که مبارزه را محدود به شرایطی خاص می‌کرد، در واقع مبارزه را مقدم بر کلام الله دانستند و خدا را با مبارزه منطبق کردند نه مبارزه را با کلام وحی همراه! اسلام، مبارزه برای مبارزه را حجاب قلب و حرام می‌داند.
بگذریم، از اصل مطلب دور نشویم. علوم انسانی غرب نمی‌تواند انسان ترازی بپروراند که مانند شهدای ما زندگی کند، زیرا سبک زندگی لیبرالی در نهایت به ترویج شیوه زیست سلبریتی‌ها می‌رسد که از لحاظ کیفیت زیست، به هیچ‌وجه در طراز شهدا نیستند.

انسان طراز اسلام هیچ قرابتی با انسان طراز مدرن ندارد و مدرنیته از پرورش کسی در طراز و کیفیت مسلمانانی همچون شهدای انقلاب از ابتدا تاکنون، عاجز است.
اگر مذهبی‌هایی هستیم که سلبریتی‌گونه زندگی می‌کنیم، باید در اعتقادات خودمان تجدیدنظر کنیم، چرا که یک سرزمین دو پادشاه ندارد. سرزمین قلب وجود انسان نمی‌تواند هم خدا را دوست بدارد و هم شیطان را!
انسان‌های مذهبی‌ای که مثل سلبریتی‌ها، زندگی تجمل گرایانه دارند و با ماشین‌های شاسی بلند در محله‌های فقیرنشین و یا در برابر چشم گرسنگان شهر مانور تجمل می‌دهند، باید صفت مذهبی بودن را از خود کنار بزنند.
انسان‌های مذهبی که در روزهای کرونایی و سیل و زلزله وقتی می‌خواهند به انسان فقیری کمک مالی و یا غذایی بکنند، تمام شهر را خبردار می‌کنند و کرامت فرد را زیر پا می‌گذارند، صفت مذهبی بودن را باید از خود بردارند.
دروغ گفتن، ریا کردن، تحقیر کردن انسان مسلمان، تهمت زدن، غیبت کردن، مال حرام خوردن، ارتباط نامشروع با نامحرم و … همگی از صفات سلبریتی‌هاست و با آن‌ها نمی‌توان مذهبی بود و شهید شد.

باید دانست که نه تنها این صفات مذموم هستند، بلکه علاقه به کسانی که داری این صفات هستند، پسندیده نیست. نمی‌شود حب دو نوع انسان متضاد را در دل داشت. اگر به سلبریتی علاقه‌ داریم، لاجرم شهید در دل ما نیست و اگر پیرو شهدا هستیم حتماً از سلبریتی‌ها تنفر داریم.
@worldwar4_ir