فرهنگ‌سازی قوم لوط در عصر حاضر و لزوم تحقیق کردن

فرهنگ‌سازی قوم لوط در عصر حاضر و لزوم تحقیق کردن

فرهنگ‌سازی قوم لوط در عصر حاضر و لزوم تحقیق کردن
خوب، شما در شرایط کنونی ببینید جایزه صلح نوبل را به أشق الأشقیا می‌دهند. شما توقع دارید جریان قوم لوط را این‌ها همین‌طور بی ‌فرهنگ‌سازی ترویج کنند؟

اول می‌گویند این خواسته بشر است، فطرت بشر است.

با خبر هستید یا نیستید؟! یک مؤسسه رسمی در یکی از همین کشورهای اروپایی بود -که حالا نمی‌خواهم نامش را ببرم- یک عده از مهندسین آن‌جا ثبت‌نام کرده بودند و به صراحت گفتند و بر چهره این ساختمان نوشته بود که شما ما را درک نمی‌کنید!

همین قوم لوط‌ها ‼️

خوب اول فرهنگ‌سازی می‌کنند بعد می‌گویند فلان حیوان این کار را کرده. حیوان‌ها می‌کنند، انسان‌ها می‌کنند، شما هم ما را درک نمی‌کنید.

این همان حرف قوم لوط است که می‌گویند شما مقدّس نمایی می‌کنید (إِنَّهُمْ أُنَاسٌ یَتَطَهَّرُونَ)

قوم لوط

خوب، آن‌هایی که به حضرت لوط -سلام‌الله‌علیه- ، به مؤمنان، به او، اهانت می‌کردند چه می‌گفتند؟ … [می‌گفتند] شما مقدس‌نمایی می‌کنید، شما عقب افتاده‌اید. … بی‌خود خودتان را به طهارت می‌زنید. این یک امر فطری است، یک امر علمی است، بشر پذیرفته؛ آن وقت هم همین را می‌گفتند.

خوب، این دنیایی که جایزه صلح نوبل را به أشق الأشقیا می‌دهد؛ حقوق بشر را هم به أشق الأشقیا می‌دهد؛ توقع دارید که فرهنگ‌سازی نکند؟ کار قوم لوط را رایج نکند؟ علمی نکند؟

یک قصه‌ای را مرحوم بوعلی نقل کردند که چشم برخی از حیوانات را بستند تا با محارم‌شان جمع بشوند؛ وقتی این حیوان چشم را باز کرد آن‌قدر خودش را به زمین زد تا هلاک شد!

حیوانات هم این کار را نمی‌کنند!

آری ممکن است همان‌طوری که چهار تا انسان را در اثر بدآموزی به بی‌راهه ببرند، چهار تا حیوان دست آموز را هم به بی‌راهه ببرند اما … حرفی از حرف وحی بالاتر نیست؛ فرمود (وَمَن أَصدَقُ مِنَ اللَّهِ قیلًا)

می‌فرماید این برخلاف فطرت است؛ فطرت یک نیازی دارد، ذات أقدس إله این نیازها را از راه صحیح برطرف کرده، حالا این‌ها آمده‌اند دارند نیازشان را به نحو کاذب برطرف می‌کنند.

خوب، جایزه صلح نوبل را به که باید بدهند؟ به یک کسی که آتش افروز و آتش بیار معرکه است و دست به انفجار دارد و تروریست بین‌الملل دارد و تروریست دولتی دارد و عده‌ای را آواره می‌کند و …؟!

این است دنیا!

منبع: آیت‌الله جوادی‌آملی، نکات تفسیری سوره شعرا

به بهانه‌ی دهم دسامبر، روز جایزه نوبل